Bovenstaande vraag leent zich prima voor een goed gesprek aan de borreltafel, op deze plaats wil ik het liever hebben over de rol van de programmamaker op aarde. In tegenstelling tot wat velen denken is een programmamaker niet in de eerste plaats een vormgever. Vormgeving is, hoe belangrijk ook, is volgens mij altijd ondergeschikt aan de werkelijke taak van de programmamaker op deze aarde: het vertellen van een verhaal. Daar draait alles om, of het nu om een speelfilm gaat, over een educatief programma of over een documentaire, met een verhaal bind je de kijker en slechts een goede verhalenverteller weet zo te doseren dat die kijker steeds op het puntje van zijn stoel blijft zitten.

Maar om een verhaal goed te kunnen vertellen moet je iets weten van je publiek. Ongeacht genre moet je je als maker dus van te voren verdiepen in je publiek. Wat wil je ze vertellen, wat weten ze al, hoe graag willen ze je verhaal horen? Aan de hand van een analyse van die gegevens bouw je het skelet van een verhaal op. En kies je voor de stijlelementen die dat verhaal het best kunnen vertellen. Pas daarna is het de taak van de regisseur het skelet van het verhaal zo aantrekkelijk mogelijk op te tuigen met beeld en geluid.

 

Het Gouden Kalf 1999 voor het beste scenario ging naar scenarioschrijver Timo Veltkamp voor de film "Missing Link".

In zijn dankwoord zei Timo "ik wil graag twee mensen bedanken voor hun doorzettingsvermogen anders was deze film er nooit gekomen, Erik Fransman en Diego Pos!"

Dat was buitengewoon aardig van Timo, maar ook best wel terecht: gedurende een kleine twee jaar hebben we hem intensief begeleid en uitgebreid met hem gebrainstormd over en gesleuteld aan "Missing Link".