Nederlanders zijn een volkje van schoolmeesters. Het educatieve genre ligt ze dan ook goed. De waan van de dag in deze sector is dat een educatief programma alleen maar geslaagd is als de kijker het ‘leuk' vindt. Dat leuk vinden is mooi meegenomen, je kan een kijker (terecht) niet meer alles in de maag splitsen, maar er moet natuurlijk nog wel iets van inhoud over blijven. Een beetje jongerenprogramma moet clippen en rappen, anders willen ze niet kijken. Nou valt dat volgens mij best wel mee (gewoon een goed opgebouwd verhaal vertellen), maar als ze tevreden naar een rap zonder inhoud hebben gekeken, dan ben je ook nog niet veel verder. Voor Teleac maakte ik zowel luchtig-educatieve programma's zoals Knoop in je zakdoek als sterk voorlichtende series als Het Studiehuis. Maar ook discussieprogramma's over politie en allochtone jongeren als After Brixton, een drugspreventieproject als Big Deal, een interactieve taalcursus voor allochtone kleuters De avonturen van Digo de Draak en de vierdelige serie Hulpverlening bij Incest, bedoeld voor therapeuten, zitten in portefeuille.